Latawiec skrzynkowy S.A.Pottera
Ten wzór latawca przestrzennego (aeroklubowej klasy FLS) również od wielu lat służy nam podczas zawodów i pokazów modelarskich. Jego wymiary bazują na latawcu opisanym w "biblii modelarzy" czyli w "Lubię majsterkować".



Choć wielkość tego latawca jest identyczna z modelem opisanym przez
przez p. Adama Słodowego, to jednak sam jego kształt opatentował Amerykanin - Samuel A. Potter w roku 1898:



Podstawowe parametry modelu z naszych pracowni:

- długość: 100 cm
- szerokość: 75 cm
- wysokość: 50 cm
- przekrój listew konstrukcji: 8x8 mm
- poszycie
dakron spinakerowy, ortalion lub ścisły poliamid - dwa pasy szerokości 30 cm.

UWAGA! W rysunku przez pomyłkę wpisana została nieprawidłowa długość latawca 750 zamiast 1000 mm  - przepraszam.



Budowa latawca:

Na konstrukcję nadają się tylko listwy o drobnych i prostych słojach (dolna listewka nie nadaje się na wzdłużniki).


Listwy z usterkami na końcówkach po ich odcięciu przydadzą się na krzyżulce, które łączy się kołeczkami z gwoździków albo bambusa średnicy 2mm (w zawodów aeroklubowych latawce z metalowymi częściami mogą zostać zakwestionowane).



Wiercąc otwory średnicy 1,5-2mm we wzdłużnikach na kołeczki (z gwoździków lub bambusa) należy pamiętać, że pałąki nie są w tej samej odległości od końców wzdłużników.

Szkielet latawca stanowią dwie nożycowo składające się ramy, na które nakłada się poszycie i napręża prostując krzyżaki do docelowego położenia - przy dobrze dobranym obwodzie pokrycia (powinien być 1-2 cm mniejszy od nominalnego z wyliczeń) całość jest wystarczająco sztywna by prawidłowo latać i nie połamać się przy lądowaniu.

Dodatkowym elementem stabilizującym na uździe może być amortyzator z gumek recepturek. Pomaga on szczególnie przy zmiennym wietrze.









GALERIA UŻYTKOWNIKÓW:


 
Naszą witrynę przegląda teraz 13 gości