Latawiec skrzynkowy S.A.Pottera

Ten wzór latawca przestrzennego (aeroklubowej klasy FLS) również od wielu lat służy nam podczas zawodów i pokazów modelarskich. Jego wymiary bazują na latawcu opisanym w „biblii modelarzy” czyli w „Lubię majsterkować”.

Choć wielkość tego latawca jest identyczna z modelem opisanym przez przez p. Adama Słodowego, to jednak sam jego kształt opatentował Amerykanin – Samuel A. Potter w roku 1898:

Podstawowe parametry modelu z naszych pracowni:
– długość: 100 cm
– szerokość: 75 cm
– wysokość: 50 cm
– przekrój listew konstrukcji: 8×8 mm
– poszycie dakron spinakerowy, ortalion lub ścisły poliamid – dwa pasy szerokości 30 cm.

UWAGA! W rysunku przez pomyłkę wpisana została nieprawidłowa długość latawca 750 zamiast 1000 mm  – przepraszam.

Budowa latawca:

Na konstrukcję nadają się tylko listwy o drobnych i prostych słojach (dolna listewka nie nadaje się na wzdłużniki).

Listwy z usterkami na końcówkach po ich odcięciu przydadzą się na krzyżulce, które łączy się kołeczkami z gwoździków albo bambusa średnicy 2mm (w zawodów aeroklubowych latawce z metalowymi częściami mogą zostać zakwestionowane).

Wiercąc otwory średnicy 1,5-2mm we wzdłużnikach na kołeczki (z gwoździków lub bambusa) należy pamiętać, że pałąki nie są w tej samej odległości od końców wzdłużników.

Szkielet latawca stanowią dwie nożycowo składające się ramy, na które nakłada się poszycie i napręża prostując krzyżaki do docelowego położenia – przy dobrze dobranym obwodzie pokrycia (powinien być 1-2 cm mniejszy od nominalnego z wyliczeń) całość jest wystarczająco sztywna by prawidłowo latać i nie połamać się przy lądowaniu.

Dodatkowym elementem stabilizującym na uździe może być amortyzator z gumek recepturek. Pomaga on szczególnie przy zmiennym wietrze.


GALERIA UŻYTKOWNIKÓW:

Ten wpis został opublikowany w kategorii latające. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *